|
Fantomy! Kiedykolwiek myślę, że do końca zrozumiałem cel ludzkiego losu,
albo kiedy głupio wyobrażę sobie, że pojąłem znaczenie życia, nagle widzę tańczące w cieniu fantomy,
wielkie fantomy, których gawot równe wyraźnie jak słowa przemawia do mnie: To co wiesz, chłopaczku,
to drobiazg. To, co musisz jeszcze pojąć, to bezmiar.
|
