http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski Fri, 12 Mar 2010 08:17:30 +0000 http://backend.userland.com/rss092 en miasto z najpiękniejszym pomnikiem w Polsce i ja w tym mieście. Konkretnie konwent R-Kon. I tak, zapraszam na spotkanie autorskie w Empiku (galeria Graffica), sobota o 15.00. w niedzielę, na terenie konwentu odbędzie się również panel dyskusyjny z moim udziałem. szczegóły na oficjalnej stronie imprezy. http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/12/zapraszam-do-rzeszowa/ [ytorbit]5P-2rXS5LS4[/ytorbit] Nic wielkiego. Takie filmy plasują się tuż ponad połową rankingu IMBD i prędko o nich się zapomina. „Perkins 14” wyróżnia się interesującym punktem wyjścia. W horrorach pełno jest dzieci, które zaginęły; rozwiązanie tajemnicy zniknięcia zbiega się zwyczajowo z puentą filmu. Tu inaczej, tytułowa czternastka zostaje stosunkowo szybko odnaleziona, co daje ... http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/11/horror-horror-14-perkins-14/ Ostaszewski w Gazecie Wyborczej (...) W pisanych w ostatnich latach tekstach - wyraźnie widoczne jest to choćby już w powieści "Święty Wrocław" (2009) - zdecydowanie bardziej zdaje się go zajmować "strefa mroku", świat widm i upiorów, tajemniczych, odwiecznych sił, który skrywają się pod podszewką rzeczywistości, wpływając na losy ludzi. Przy tym ... http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/10/dwa-razy-o-nadchodzi/ po wielu przygodach, do Polski dotarł magazyn Fantasy&Science Fiction. a w nim mój tekścik o nowej, wcale nie bardzo zajebistej powieści Stephena Kinga. Gazetę wydaje Powergraph, w składzie znajdziecie Pawła Matuszka, Konrada Walewskiego i Michała Cetnarowskiego. Czego więcej chcieć? http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/09/fantasyscience-fiction-edycja-polska/ Siedząc na klozecie nabrałem podejrzeń, że moje mieszkanie może być nawiedzone w sensie ścisłym. Wierzę w złe miejsca, wiem, że są. Na przykład, te dwa pokoje z kuchnią na Podgórzu posiadają nawet stosowną do okoliczności legendę, ponoć żyła tam złośliwa kobieta. Miała w zwyczaju zawijać kamienie w kolorowe papierki i ... http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/08/tydzien-z-glowy-73/ [ytorbit]YCGbTeb4USk[/ytorbit] Zniszczyć film bliźniemu. Robimy to tak. Wyrastamy przed delikwentem nam bliskim i klarujemy „stary, jaki film widziałem, normalnie, rozwalił mnie na kawałki. Nie pamiętam, kiedy coś mnie tak siekło. Ostatni raz chyba Siedem”. Wówczas film jest stracony. Mogą puścic Finchera zmiksowanego z Czasem Apokalipsy i Bękartami wojny. Będę zawiedziony. Byt ... http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/06/horror-horror-13/ Horror ma swoje przyzwyczajenia, skostnienia i nawyki. Momentami przypomina rześkiego staruszka z filmu „Odlot”, który, choć gotów do wielkiej przygody, tkwi na co dzień w świecie drobnych rytuałów. W połowie lat siedemdziesiątych Stephen King wydał „Miasteczko Salem”, energetyczną powieść z paroma błyskami geniuszu, która na lata odświeżyła tematykę wampiryczną (potem ten ... http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/05/o-prozie-jonathana-maberryego-na-onet-pl/ [ytorbit]L_AerBW0EcI[/ytorbit] Moje ukochane filmy Polańskiego to „Śmierć i dziewczyna” oraz „Dziewiąte wrota”. „Ghostwriter” żywo przypomina obraz z Johnnym Deppem. Wystarczy zamienić rzeczywistość demoniczną na świat polityki, a że utożsamiono je już w „Omenie”, różnica zaiste żadna. Oczywiste podobieństwo rozwiązań. Bohater samotny, ciut potrzaskany i popijający, lukratywne zlecenie związane, a jakże, z ... http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/04/polanski/ Ludzie czasem marzą, żeby pisać. Widzą siebie jako Stephena Kinga, Stephanie Meyer, Andrzeja Stasiuka. W latach pięćdziesiątych Gałczyński został poproszony o wygłoszenie odczytu. Zadaniem poety było uchwycenie wszelkich rozkoszy życia pod Bierutem, wskazanie postępu i marginalizowanie niedogodności, słowem – uprawianie propagandy. Gałczyński wszedł, przez godzinę czytał rocznik statystyczny, na koniec rzekł ... http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/03/dzien-pisarza-na-onet-pl/ [ytorbit]9CVtWfYOdbg[/ytorbit] Lektura większości opracowań dotyczących historii kina grozy ujawnia wilkołaczą rywalizację w roku 1981. Zmagania dokonywały się pomiędzy potworami przywołanymi przez Johna Landisa ("Amerykański wilkołak w Londynie") i Joego Dante ("Skowyt"). Mało kto pamięta o trzecim filmie, który wówczas powstał. Oba filmy zostały zapamiętane, oba mają elementy wspólne. Nacisk położono na nowatorskie ... http://carpenoctem.pl/wordpress/orbitowski/2010/03/02/o-wolfen-w-nowej-fantastyce/