Pogląd monoteistyczny wymaga używania słowa Bóg, politeistyczny – bóg. A zatem sposób myślenia o świecie determinuje to, jak, ortograficznie, ten świat opisujemy

Co więcej (i śmieszniej) są jeszcze ciekawsze przykłady, np. budda.
Otóż większość ludzi z naszego kręgu kulturowego pisze to jako Budda, tak samo jak Bóg.
I tu jest cały urok, ponieważ budda nie jest imieniem. Jest określeniem. Budda to osoba oświecona. I w buddyzmie buddą jest zarówno Siddartha Gaudama (przez chrześcijan często nazywany właśnie Buddą), ale i Muhammad, Jezus, a nawet Jan Paweł II. I stąd poprawnym zapisem powinno być budda.

No bo co to znaczy, że słowo „Bóg” pisze się wielką literą „w religiach monoteistycznych”? Otóż tylko to, że wyznawca danej religii monoteistycznej może/powinien tak pisać o swoim bogu. Wyznawca religii politeistycznej, który uważa, że bogów jest wielu, będzie pisał słowo „bóg” małą literą — zarówno mając na myśli swoich wielu bogów, jak i wielu bogów wielu monoteistycznych religii. Przykład takiej pisowni znajdziesz w „Plagach tej ziemi” autorstwa gospodarza tego bloga: kiedy chrześcijanie mówią/myślą tam o Jahwe, pojawia się słowo „Bóg” pisane wielką literą; kiedy natomiast o tym samym Jahwe mówią/myślą wyznawcy dawnych religii słowiańskich, używają słowa „bóg” pisanego małą literą. To jest w jednej książce, pewnie nawet na tej samej stronie znajdziesz dwojaką pisownię odnoszącą się do tego samego desygnatu, i wbrew temu, co sugerujesz, podając jako przykład herbatę & Co., pomaga to zorientować się w treści książki, a nie przeszkadza. A także jest zgodne z zasadami pisowni polskiej.

Ale jeśli znajdziesz słownik lub inne źródło językoznawcze, wg którego pisownia „bóg Jahwe” jest niepoprawna, to z zainteresowaniem zapoznam się z zamieszczonym tam uzasadnieniem

Bóg
Słownik języka polskiego
rz. mos IIa, C. Bogu, W. Boże, blm
w religiach monoteistycznych: niewidzialna, wieczna, wszechmogąca, niczym nieograniczona, istniejąca sama z siebie istota nadprzyrodzona, będąca przedmiotem kultu religijnego, charakteryzująca się pozytywnymi przymiotami w stopniu najwyższym; stworzyciel świata (w tym życia), mający absolutną władzę nad istnieniem i przyszłością, będący absolutną i nierozwiązalną tajemnicą

Bóg zapłać – chrześcijańska formuła podziękowania

——————————————————————————–

bóg
Słownik synonimów
Według mitologii bogowie greccy zamieszkiwali Olimp.
synonimy: bożyszcze, bóstwo; pot. bożek
Słownik języka polskiego
rz. mos IIa a. IIIb, C. bogu, W. boże; lm M. bogowie | bogi
w religiach politeistycznych: istota nadziemska, przedmiot kultu religijnego, uosabiana w postaci ludzkiej, zwierzęcej bądź przedmiotowej, charakteryzująca się cechami pozytywnymi i negatywnymi; bóstwo, bożyszcze

Proszzz