Runa na Fantazmatach od kilku miesięcy organizuje kolejne edycje konkursu fotograficznego. Znalazły się też tam zdjęcia Psalmodii.
“Temu panu już podziękujemy” 
Ale zdjęcie cudowne! Autor: Patryk.
I kolejne: Ptaki Hiczkoka:) autorstwa Tess.
Zachęcam do udziału w konkursie!
Zachęcam wszystkich do zapoznania się z pierwszym numerem Septarii.
A oto spis treści:
Wstępniak
Opowiadania
Gabriel Fabia „New Playground”
Marcin Ptasznik „Niekoniecznie o kobiecie”
Marek Haremza „Walka o Byt”
Recenzje
Alicja Jacka Piekary oczami Magdy Goetz
Kroniki Czarnej Kompani Glena Cooka oczami Kamila „Suchy” Suchanowskiego
Banita Jacka Komudy recenzja Magdy Goetz
Kiedy rozum śpi(gra fabularna) oczami Krzysztofa „Rudego” Bohdanowicza
Światła Pochylenie Laury Whitcomb recenzja Kamili „Sorge” Adamie
Fiolet Magdaleny Kozak oczami Kamili „Sorge” Adamiec
Łowca Mirosława Zambocha recenzja Gosi „Toxyny” Balickiej
Niewidoczni Akademicy Terrego Pratchetta oczami Patryka „Szamajim” Sadowskiego
Wiedźmin(gra karciana) recenzja Michała Krzywickiego
Zoroaster Rafał Dębskiego recenzja Kamila „Suchy” Suchanowskiego
Odd i Lodowi olbrzymi Neila Gaimana pisze Tomek
Psalmodia Michała Krzywickiego oczami Olgi Słoty
Upadli Lauren Kate pisze Kamila „Sorge” Adamiec
Piratika Tanith Lee recenzja Agnieszki „Frija” Woś
Patronaty Kawerny
Lord Prestimion Silverberg Robert
Rhezus tom 1 ks 1 Róża Jakobsze
Robotica gra fabularna
Naznaczeni Błękitem Ewa Białołęcka
Krzyż Południa.Rozdroża! Jakub Ćwiek
Gryź mała gryź Christopher Moore
Felieton. Urlich. Z gołą babą w łożu i nic!
Wstęp do rozprawy Michała Krzywickiego z Diabłem, część 1.
Okiem fantastyki
Felieton Okiem Wikinga. Kibole współcześni wojownicy? Pisze Darek Domagalski
Maraton Kawerny I – Konkurs
Ewa Białołęcka pisze o Psalmodii:
„Trzej bohaterowie niezwykłej powieści: Florencjusz de Vivar – krzyżowiec, przeklęty rycerz trawiony szaleństwem, Dorge – kapłan, władający magią oraz… diabeł, zafascynowany człowieczeństwem, zazdroszczący ludziom ich ciął, uczuć i ekscytacji oraz umiejętności tworzenia. „Chce czegoś więcej” – zwierza się zły duch. (…) Przedziwna to historia, z pewnością „nierozrywkowa”, gorzka, skłaniająca do zadumy i refleksji nad ludzką istotą, nad człowieczą skłonnością do okrucieństwa, samopobłażania oraz zaspokajania niskich żądz. A zarazem wskazuje do jak wielkich czynów jest zdolny ten sam słaby z natury człowiek. Polecam wielbicielom fantasy, magii, starych bogów, Prasłowian i historii”.
Źródło:
To już kolejny konkurs serwisu Qfant i Runy. Aby wziąć udział w losowaniu egzemplarza “Psalmodii” trzeba rozwiązać krzyżówkę (ale za to jaką!), a potem postępować zgodnie z instrukcją. W kolejnym III konkursie należy zajrzeć do piekła!
Zachęcamy do udziału i życzę powodzenia!
Przy okazji spotkania autorskiego w przepięknym Sopocie Wydawnictwo Runa wraz z portalem Kawerna przygotowały konkurs. Trzeba tylko odpowiedzieć na jedno pytanie:) Szczegóły na stronie Kawerny.
Życzę powodzenia.
Zapraszam na pierwsze spotkanie autorskie, ale nie ostatnie – w trójmieście.
Na pierwszy ogień idzie przepiękny Sopot.
Spotkanie odbędzie się w księgarnio-kawiarni na ulicy Haffnera 9, dnia 7 maja, o godzinie 18.30. Organizatorem spotkania jest wydawnictwo Runa, Bookarnia i portal Kawerna.
W planach konkurs z nagrodami.
Serwis Carpe Noctem ogłosił wyniki konkursu, który zorganizował wraz z wydawnictwem Runa.
Również w swoim imieniu dziękuję wszystkim za udział.
Zwycięzcom gratuluję!
Poniżej wybrane odpowiedzi:
GDYBYM MIAŁ DOPISAĆ ÓSMY GRZECH GŁÓWNY WYBRAŁBYM…
KŁAMSTWO- kłamstwo jest tak pospolite, że niektórzy przyjęli je jako
normę i sposób na życie. Okłamujemy wszystkich i wszędzie !A kłamstwo, czy
jest grzechem ?
W żadnym wypadku ! To cnota każdego katolika i nie tylko.
Kłamać wypada, a nawet czasami należy !
Według Kościoła kłamstwo mające na celu chronienie dobrego
jego imienia, lub służące jego chwale jest nawet cnotą.
Pięcioksiąg Mojżesza gani tylko jeden przypadek kłamstwa.
Chodzi o fałszywe świadectwo wobec bliźniego. Dlaczego kłamstwo jest
tylko grzechem powszechnym a nie głównym -bo wszystko jest w naszym
życiu zakłamane!
Hanna Jankowska
…PODŁOŚĆ*
Świadomą podłość.
Dlaczego ?
Bo jeśli wyniszczam osobę, która mnie szczerze kocha, i wyniszczam ją
psychicznie nie zadając fizycznego bólu – to takie zachowanie jest podłe.
Podłe ze szczerego serca… O ile to coś w moich piersiach można nazwać
sercem – bo to raczej solidny kamień…
I ja tak robiłam, może robię nadal – podłość to negatywne zachowanie, ale
wyrazista emocja, która wywołuje w czeluściach mojej mózgownicy swego
rodzaju satysfakcję…
Dlatego wybieram PODŁOŚĆ jako ten ósmy tzw. grzech główny (pojęcie względne
zresztą).
Już pomijam moje arcypodłe myśli o tym, co chciałabym uczynić personom,
których okrutnie nie trawię, a które mogłyby zniknąć, ot tak… I tylko
konsekwencji nie ponieść… Hmm, chyba jestem chodzącym grzechem głównym pt.
“PODŁOŚĆ”, który doskonale sprawiłby się w roli tego ósmego. Ot co.
Katarzyna Michałowicz
*Gdybym miał dopisać ósmy grzech główny wybrałbym* *ignorancję.*
*Pycha*? Nieświadomość własnej wartości! Duma ignorantów z własnej
mierności.
*Chciwość*? Niewiedza co naprawdę jest cenne! Pogoń ignorantów za iluzją
tego, co piękne.
*Nieczystość*? A może nieznajomość prawdziwych przyjemności? Nieudolny
ignorantów hedonizm.
*Zazdrość*? Plugawy negatyw pychy! Ślepych ignorantów niedowartościowanie.
*Łakomstwo*? Nieznajomość swoich potrzeb! Masochistyczna ignorantów
samodestrukcja.
*Gniew*? Nieświadomość potęgi zimnego spokoju! Manifestowanie ignorantów
własnych słabości.
*Lenistwo*? Niewiedza, jak wykorzystać wrodzoną potęgę! Marnotrawienie przez
ignorantów życia.
Dalej twierdzicie, że grzechów jest wiele? *Jest tylko jeden!*
Mateusz Dąbrowski
Psalmodia wyszła, ukazują się recenzje (patrz podstrona: Psalmodia), ale jakoś pisać się nie chce. I nie o jakąś traumę albo politykę tu chodzi, może o to, że wiosna powinna wnieść nieco więcej świeżego powietrza, może trochę radości, nieść kwiecie, a zamiast tego idzie jakaś chmura z Islandii.
Zrobiłem sobie więc wiosnę sam, ale nie na solarium. Wpadłem w trans i zainteresowałem się szeroko pojętym chilloutem. Ogólnie wyrosłem na muzyce, która gusta kaleczy (tu odrobina cynizmu bez emotikonów) czyli trash, death, no i na black metalu. Ale i jazz, i muzyka poważna nie jest mi przecież obca, ale chillout zawsze ograniczałem tylko do radia. I teraz, na wiosnę kilkanaście płyt wpadło mi w ręce. Oczywiście część z tego słuchałem wcześniej, np.: Massive Attack, ale na dziś jest zbyt ponury, Lustmord – chyba też, zresztą “plumkanie” w tle potrafi zadręczyć. Przyzwyczajony jestem do bardziej naturalnych klimatów, patrz: cały ten Black Metalowy kram z bogactwem dźwięków (hehe).
Więc z nowości spod znaku chillout coś, co pewnie znane jest szerszej publiczności, ale nie mi: Hooverphonic Gabin, Groove Armada. I już nieco bardziej wiosennie robi się pod sufitem w domu albo w samochodzie – zresztą tu i tam nieco cieplej, wiatr nie wieje.
Może jakieś propozycje?
