sty
Best of 00’s
O filmowym horrorze od zawsze mówiło się z perspektywy dekad. Lata 70-te, 80-te, 90-te itd. Każde dziesięciolecie ma swoich charakterystycznych, niepowtarzalnych i sztandarowych przedstawicieli, których każdy szanujący się fan horrorów powinien znać. A jako że właśnie skończyła się pierwsza dekada nowego millenium, pora na małe podsumowanie.
Ostatnie 10 lat było wyjątkowo szalone pod każdym względem. Najpierw geograficznym – mocny start USA, którym po piętach deptała silna konkurencja z krajów azjatyckich, później niespodziewane petardy z Francji i Hiszpanii, a na zakończenie profesjonalna robota z Wysp Brytyjskich. Każdy kraj zaliczał mniejsze lub większe, dłuższe lub krótsze wpadki, ale każdy może pochwalić się kilkoma flagowymi produkcjami. Tutaj pojawia się drugi czynnik charakterystyczny dla najlepszych produkcji minionej dekady – pieniądze. Mimo grubych milionów, wydanych przez te 10 lat na produkcje z pod znaku grozy, najlepsze okazały się produkcje niezależne, tworzone z pasją za pieniądze z kredytu i w skromnych sceneriach. O tych wszystkich remake’ach, sequelach, szumnych ekranizacjach książek i (nie)spodziewanych powrotach, o efekciarskich big budżetowcach jednorazowego użytku i beznadziejnych siekach – o nich wszystkich nikt za parę lat nie będzie pamiętał. A poniższą dwudziestkę będzie można bez zażenowania wciskać kolejnym pokoleniom, tak jak my wracamy do filmów sprzed lat -ęciu i -estu. I nie będzie przesadą, gdy niektóre z poniższych tytułów doczekają się kiedyś odrestaurowanych wydań Blu-Ray (czy co tam jeszcze do tego czasu wyczarują) z odblaskową naklejką “Cult Classic”.
nazwie ZDARZENIA czy RUIN długo oczekiwanym objawieniem. Nadal trzeba wracać do tego samego filmu – niewierna ekranizacja całkiem przyzwoitej powieści DZIEŃ TRYFIDÓW Johna Wyndhama od 1962 roku sieje postrach wśród fanów filmowego horroru. Razem z jednym z odcinków pierwszego sezonu CZYNNIKA PSI, stanowią niezaprzeczalnie najlepsze, co ma do zaoferowania filmowa groza z pod znaku zielonych pnączy. W 1981 roku stacja BBC zdecydowała się na remake, przerabiając oryginalną adaptację w telewizyjne show (kiedyś tą przeróbkę widziałem, lecz niestety niewiele z niej pamiętam, co w sumie nie przemawia na jej korzyść). Tuż przed końcem 2009 roku tryfidy powróciły – stacja BBC wypuściła kolejny remake, tym razem 180 minutowy. Oczywiście gówniany i zupełnie niepotrzebny.
Cieszy to niezmiernie, bo daje jakąś nadzieję na przyzwoitą kreację nawet, gdy film będzie spartolony. Życie jednak nie zawsze jest różowe… Renée Zellweger, nim stała się wielką gwiazdą, zaliczyła występ w szmatławcu zwanym TEKSAŃSKA MASAKRA PIŁĄ MECHANICZNĄ 4. Całkiem niedawno postanowiła powtórnie skumać się z gatunkiem – tym razem jako pracownica społeczna miała zaadoptować dziewczynkę z trudnego domu. Oczywiście dziewczynka nie jest tak niewinna na jaką wygląda bla bla bla. Cóż, niczego wielkiego się nie spodziewałem, ale to co wysmażył Christian Alvart (świetny ANTIBODIES, słabiutki PANDORUM) przechodzi ludzkie pojęcie. 
użytkowym budynek, przeznaczony do celów mieszkalnych. Są różne rodzaje domów, np. blok, dom jednorodzinny, wielorodzinny i kawalerka czyli wynajęte przez daną osobę małe mieszkanie. Najstarszą formą domów są jaskinie (paleolit), szałasy, ziemianki (mezolit). Pierwsze domy były jednoizbowe (neolit), w epoce brązu i żelaza występują już trzyizbowe (Biskupin). Wznoszono je z gałęzi oblepianych gliną, drewna i kamienia. W okresie starożytnym w Egipcie, Mezopotamii budowano domy z cegieł ręcznie lepionych z gliny i suszonych na słońcu. Były to budynki wieloizbowe, często z dziedzińcem wewnętrznym, wtedy pojawiły się też budynki piętrowe. W Europie, wykształcił się dom grecki i dom rzymski. Wraz z upadkiem cesarstwa rzymskiego nastąpiło załamanie rozwoju budownictwa. Nasze domy zamieszkują głównie różnego rodzaju owady biegające i latające. Czasem jednak przypełznie coś bardziej egzotycznego…
Święta zapowiadały się w tym roku dziwnie spokojnie. Może dlatego, że nauczony zeszłorocznym bajzlem, porobiłem prezenty już na przełomie września i października i nie musiałem biegać jak głupi po różnego rodzaju sklepach (co mi bardzo poprawiało humor). Nie musiałem stać w kilometrowych kolejkach, nie musiałem słuchać radiowych kolęd, nie musiałem się uśmiechać do dzieci sąsiadów na parkingach i nieustannie obijać się o nadmuchiwanych Mikołajów w działach chemii przemysłowej. Oczywiście używam czasu przeszłego, bo ostatnie dni przed Wigilią drastycznie zmieniły ten stan rzeczy – jestem nagminnie ganiany po proszki do pieczenia, groszki w puszcze i butelki wina, które pewnie nikomu nie będą smakowały. I akurat jak spadł śnieg i jest minus ileś tam na zewnątrz. No ale bez świątecznej tradycji obejść się nie mogło i pewnie nie tylko ja odetchnę z ulgą dopiero 24 grudnia po południu. W tym miejscu chciałbym wszystkim życzyć wesołych, cichych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia, bez nadmiaru rodzinnej troski o życie prywatne, w pomieszczeniach z odpowietrzonym 
kaloryferem i dobrym jedzeniem. Żeby przynajmniej 70% prezentów, które dostaniecie, charakteryzował jakiś stopień przydatności i żeby nikomu nie wysiadł samochód podczas ucieczki z pierogami od teściowej. A potem już tylko pijackiej zabawy sylwestrowej do samego rana i żeby rok 2010 pozytywnie zaskakiwał nie tylko na rynku filmów grozy. Happy next 365 days.