kwi
Z kamerą wśród zwierząt: Las
Za wikipedia.org: Kompleks roślinności swoisty dla danego kontynentu 
geograficznego, charakteryzujący się dużym udziałem drzew rosnących w zwarciu, wraz ze światem zwierzęcym i różnymi czynnikami przyrody nieożywionej oraz związkami, które między nimi występują. Dynamiczny twór przyrody, w którym są zespolone w niepodzielną całość układem zależności, powiązań i wzajemnych wpływów: określona roślinność z przeważającym udziałem form drzewiastych, związanych z nim zwierzętami oraz wykorzystywane przez rośliny i zwierzęta podłoże geologiczne, gleba, woda i klimat. Las jest również najbardziej złożonym i najtrwalszym ekosystemem lądowym. W lasach naturalnych, gdzie ingerencja człowieka ma ograniczony zasięg, dochodzi niekiedy do niepokojących zjawisk, mających ścisły związek z tamtejszą fauną…
jako określenie form terenu powstałych wskutek działalności wulkanu, choć bardziej poprawne są takie terminy jak: góra wulkaniczna, stożek wulkaniczny czy wulkan tarczowy. Obserwowana aktywność wulkanów umożliwiła wprowadzenie ich podziału na wulkany czynne (stale lub sporadycznie objawiające swoją działalność), drzemiące (ich działalność zaobserwowano w czasach historycznych) i wygasłe (ich działalność nie została zaobserwowana w czasach historycznych). Szacuje się, że w ciągu ostatnich 10 tys. lat na kuli ziemskiej czynnych było 1500 wulkanów. W tym okresie miało miejsce około 7900 erupcji. Ekstremalnie wysoka temperatura wewnątrz stożka wulkanicznego uniemożliwia rozwój bardziej skomplikowanych form życia. Choć zdarzają się wyjątki…
Monolith na polskim coverze francuskiego horroru 
która wymaga wykonywania wielu powtarzalnych eksperymentów w ściśle kontrolowanych warunkach. Laboratoria przyjmują bardzo różną postać zależnie od rodzaju eksperymentów, jakie się w nich wykonuje. Mogą to być niewielkie pomieszczenia wielkości pokoju mieszkalnego, jak i ogromne hale o kubaturze zbliżonej do małych fabryk lub nawet wielkie kompleksy badawcze wielkości dużego miasta. Jednymi z najczęściej spotykanych laboratoriów są kompleksy biochemiczne “pod specjalnym nadzorem” (mikrobiologia, genetyka, toksykologia itp.) gdzie ze względu na ryzyko zakażeń drobnoustrojami czy zatrucia szczególnie niebezpiecznymi związkami, są one szczelnie odcięte od zewnętrznego świata i obowiązują w nich ścisłe zasady bezpieczeństwa. Nigdy jednak nie ma pełnej gwarancji, że coś nie wlezie do środka…
Czyżby na horyzoncie pojawiła się właśnie nowa zombie-masakra Uwe Bolla? Wszystko by na to wskazywało. Sprawdźmy: żenujący scenariusz, tragiczne efekty, ujemny faktor rozrywkowy. Tym razem jednak, dostanie się komuś innemu. Pamiętam, jak dokładnie 2 lata temu pastwiłem się na blogu nad badziewnym DIARY OF THE DEAD dziadka Romero. Właśnie wtedy, ciągnące się przedłużenie sagi o żywych trupach stało się tanie i irytująco nieznośne. Ojciec żywych trupów postanowił się jednak nie poddawać. Mamy więc kolejny sequel, którego nie sposób przetrawić na trzeźwo. Jeżeli DIARY OF THE DEAD było ciosem poniżej pasa, to 
obrębie dna oceanicznego wyróżnić można: obrzeże kontynentalne (szelf i stok, 16,2% ogółu powierzchni), strefę przejściową (łuki wyspowe, rowy głębinowe, zagłębienia mórz przybrzeżnych, łącznie 9,1%), łoże oceanu (dno basenów oceanicznych 57,4%), grzbiety śródoceaniczne (17,3%). Właściwe dno oceaniczne (zbudowane z bazaltów pokrytych osadami morskimi) rozciąga się poniżej 2500 m. Głównymi formami rzeźby właściwego dna są baseny oceaniczne (2500-6000 m), rowy oceaniczne (poniżej 6000 m) i grzbiety śródoceaniczne (wysokość względna do kilku tysięcy m), do mniejszych form należą równiny abisalne, izolowane wzniesienia dna (ławice, rafy), płaskowzgórza, platformy, łańcuchy górskie. Naturalnie każde dno ma swoich mniej lub bardziej drapieżnych mieszkańców…