Z kamerą wśród zwierząt: Laboratorium

22
mar

Za wikipedia.org: Miejsce, gdzie przeprowadza się tę część badań naukowych, nowe-labo która wymaga wykonywania wielu powtarzalnych eksperymentów w ściśle kontrolowanych warunkach. Laboratoria przyjmują bardzo różną postać zależnie od rodzaju eksperymentów, jakie się w nich wykonuje. Mogą to być niewielkie pomieszczenia wielkości pokoju mieszkalnego, jak i ogromne hale o kubaturze zbliżonej do małych fabryk lub nawet wielkie kompleksy badawcze wielkości dużego miasta. Jednymi z najczęściej spotykanych laboratoriów są kompleksy biochemiczne “pod specjalnym nadzorem” (mikrobiologia, genetyka, toksykologia itp.) gdzie ze względu na ryzyko zakażeń drobnoustrojami czy zatrucia szczególnie niebezpiecznymi związkami, są one szczelnie odcięte od zewnętrznego świata i obowiązują w nich ścisłe zasady bezpieczeństwa. Nigdy jednak nie ma pełnej gwarancji, że coś nie wlezie do środka…

Zaburzenia w przestrzeni kosmicznej powodują, że światowe populacje 7228894.3 mrówek rozpoczynają bunt. Najpierw biorą się za swoich naturalnych wrogów mniejszego kalibru, szybko jednak przychodzi czas na gatunek ludzki. Dzięki rozdmuchanej inteligencji i wyostrzonym procesom wzajemnej komunikacji, pozornie niegroźne owady jednoczą swe liczebne zastępy, by gryźć, rozwalać domy i budować tajemnicze struktury. Gdy to intrygujące zjawisko zmienia się w realne zagrożenie natury ekologicznej, rząd amerykański kieruje dwóch specjalistów w sam środek pustynnego piekła. Pośrodku opustoszałego i zapomnianego przez Boga miasta, gdzie aktywność owadów osiąga apogeum, czeka już nowoczesne laboratorium, w którym wspomniana dwójka będzie walczyć z czasem i nadciągającym zastępami arcyinteligentnych mrówek…

Dziś będzie o zwierzęcych potworach małego kalibru. Ale małego tylko dosłownie, bo film Saula Bassa z 1974 roku to dzieło znacznie masywniejszych rozmiarów. Można wręcz śmiało rzec, że PHASE IV to ODYSEJA KOSMICZNA kina animal attack. I nie mam tutaj na myśli jedynie stylistycznych konotacji. Nawet w szerzej definiowanym gatunku grozy, rzadko mamy do czynienia z filmem tak spójnym, wysublimowanym, a przy tym pozbawionym drażniącej pretensjonalności. Ale zacznijmy po kolei.

phase_iv (31)

Już od pierwszych chwil rzuca się w oczy element, który leży u podstaw sukcesu filmu Bassa: potężny klimat. PHASE IV to przede wszystkim fenomenalna atmosfera niepokoju i nadciągającego zagrożenia, którą buduje szereg niebanalnych czynników. Po pierwsze tajemnicza, ambientowa muzyka, scalająca się z rewelacyjnymi zdjęciami świata przedstawionego. Mrówki, delikatnie rzecz ujmując, nie są z natury zbyt przerażającym przeciwnikiem – potencjalny sukces tego filmu leżał więc głównie w rękach reżysera i operatora kamery. I już pierwsze minuty pokazują, że obaj odnieśli spektakularny sukces. Jeżeli dodamy do tego paraliżujące utwory Briana Gascoigne’a, otrzymujemy prolog, który zachwyca i intryguje, wzbudzając jednocześnie nieopisany niepokój. Bardzo dobrym posunięciem okazało się ostentacyjne spowolnienie akcji, które nadało filmowi nieco hipnotycznego beat’u. Sugestywny styl reżysera nie opuszcza nas nawet w momencie przenosin nad opustoszałe tereny zachodniej Ameryki, których widok jeszcze bardziej podsyca uczucie zbliżających się biologicznych zmian.

Wielki plus dla obsady za kawał porządnie odwalonej roboty. Michael Murphy i Nigel Davenport pokazali szerokie spektrum emocji, mimo, że film tak naprawdę wcale nie należy do nich. PHASE IV to oczywiście teatr mrówek. Owady Bassa fascynują i przerażają jednocześnie. Ich siłą jest liczebność, a reżyser 7056061.3 wie, jak z tej siły korzystać. Miliony spadających na człowieka stworzeń czy spacer po wnętrzu kopca, nie bez powodu kojarzą się z wizytą w innym wymiarze bądź też pod powierzchnią jakiejś niezbadanej i wrogiej planety.

Ciekawym zabiegiem okazuje się również kontrast pomiędzy niebanalnym i enigmatycznym scenariuszem Mayo Simona, a surową narracją, przywodzącą momentami na myśl sprawozdawczy styl THE ANDROMEDA STRAIN Chrichtona. Zresztą nie tylko ten element łączy PHASE IV z dziełami ojca technothrillera. Odizolowane od świata laboratorium, ludzka ignorancja, kontratakująca natura – FAZA 4 przeraża tym mocniej, iż finał tego filmu nie tylko wymyka się jednoznacznej interpretacji, ale jest też rewelacyjnie uchwyconym momentem, który pokazuje, że starcie człowieka z przyrodą może któregoś pięknego dnia potoczyć się w kompletnie nieprzewidywalnym kierunku. Wielki kciuk w górę.

Z kamerą wśród zwierząt: Laboratorium

komentarze: (1) dla “ Z kamerą wśród zwierząt: Laboratorium ”

Zostaw komentarz:

Notki które mogą cię zainteresować :

Najnowsze wpisy

Najnowsze komentarze

Kategorie

Archiwa

Blogi

Horror Stuff

Linki

Tagi