Z kamerą wśród zwierząt: Ścieki

24
sty

Za wikipedia.org: Kanalizacja to podziemny system rur i kolektorów służących do odprowadzania ścieków sanitarnych, deszczowych lub sanitarnych i deszczowych. Ścieki to zużyte ciecze, roztwory, koloidy lub zawiesiny, a także odpadowe ciała stałe odprowadzane za pomocą rurociągów do odbiorników naturalnych jakimi mogą być zbiorniki lub cieki wodne, doły gnilne itp. W postaci ścieków odprowadza się odpadowe substancje przemysłowe oraz odpady żywnościowe i fekalia z miejskich i osiedlowych gospodarstw domowych. Ze względu na dużą szkodliwość biologiczną ścieków, zarówno komunalnych jak i przemysłowych, przed odprowadzeniem do odbiornika powinno się poddawać je oczyszczeniu w oczyszczalniach. W kanałach żyją najwyżej bakterie i robale z ludzkich jelit. Chociaż jedna z miejskich legend mówi, że ktoś kiedyś spuścił w toalecie małego aligatora…

Ktoś spuszcza w toalecie małego aligatora. 12 lat później coś zaczyna pożerać bywalców miejscowego systemu kanalizacji, których rozmaite części ciała znajdowane są przez pracowników oczyszczalni ścieków. Kiedy owe coś zjada Alligator_R1 partnera dziarskiego detektywa, ten wyrusza pod ziemię z osobistą wendetą. Pomagać (i przeszkadzać) mu będą: cały oddział policji, samozwańczy łowca potworów i urocza specjalistka od gadów. Sytuacja komplikuje się, gdy pan detektyw odkrywa, że wszystkie tropy prowadzą do niedobrej korporacji, eksperymentującej na psach i… do naszej uroczej specjalistki od gadów…

Z otchłani wczesnych lat 80-tych, wprost do naszych wesołych czasów dominacji VHSów, wyczołgał się pewien wielki gad. Wtedy, w połowie lat 90-tych, serdecznie dziękowałem za ten fakt, ponieważ film Lewisa Teague’a to jedno z najbardziej pamiętnych przeżyć mojego dzieciństwa. W tym przypadku, czas zmienił niewiele – ALLIGATOR nadal pozostaje filmem, po którego warto sięgać bez względu na wiek i doświadczenia z lat szczenięcych. I mimo upływu 30 lat od premiery, w kategorii krokodylowych (aligatorowych?) animal attacków nadal nie ma sobie równych.

Alligato

Niezniszczalny detektyw? Obecny. Śliczna i zwinna pani naukowiec? Obecna. Żarłoczny zwierzak? Jest. Paru dupków, którzy w końcu lądują w paszczy potwora? Oczywiście. Klimatyczne środowisko akcji? Również na swoim miejscu. Jak zresztą prawie wszystkie składniki w filmie Teague’a – ALLIGATOR to oldschool na czterech łapach i dowód na to, że konwencja tego typu filmów przyjęła się nie bez powodu. Bo właściwie można się tutaj przyczepić jedynie do dwóch rzeczy: zbyt rozwlekłych dialogów w pierwszej połowie oraz kilku z dupy wziętych wątków (radio-bomba???). Cala reszta gra, buczy i o uwagę widza woła.

2118568

Mimo niespójnej akcji, przestrzeń filmu nie cierpi na żadne większe braki w warstwie narracyjnej. ALLIGATOR nie nudzi, trzyma się solidnej dawki suspensu i potrafi zaskoczyć w kilku momentach, szczególnie przy porcjowaniu czarnego humoru. Twórcy, co widać, rewelacyjnie bawili się na planie, unikając na szczęście jak ognia destrukcyjnego wpływu akcentów czysto komediowych. Sceny gore bardzo dobrze uzupełniają się z momentami dominacji mrocznego klimatu. W efekcie powstał wyjątkowo udany przedstawiciel kina klasy B, którego główne założenie – rozrywka na sterydach – nabrało nie tylko metaforycznego znaczenia.

Aktorstwo jest tutaj wysoce ponadprzeciętne. Robert Forster jest kapitalny, jako detektyw walczący z przerośniętymi gadami i postępująca łysiną. Właśnie na takich odjazdowych herosach wykuło się to kino. Tuż obok prężnie skacze przeurocza Robin Riker, która na szczęście dla wszystkich zainteresowanych jest równie śliczna, co wiarygodna. Razem tworzą jeden z najsympatyczniejszych horrorowych duetów lat 80-tych, dzielnie wspieranych przez obsadę drugoplanową.

21185

Standardowo na koniec trzeba pospuszczać się nad gatorkiem, który przecież jest najważniejszą gwiazdą tego filmu i który zgarnia tutaj wszystkie najlepsze sceny. Efekty animatroniczne są o dziwo bardzo solidnie wykonane (zwłaszcza biorąc pod uwagę upływ czasu). Tam gdzie zaczynają prześwitywać oczywiste braki finansowe, reżyser sięga po prawdziwego aligatora, który biega sobie po zminiaturyzowanym mieście – triki perspektywiczne są na szczęście doszlifowane i wygląda to zupełnie przyzwoicie. Pod ziemią mamy więc tylko łeb i fruwający gdzie nigdzie ogon, a na ekranie dominuje cisza i niepokój. Prawdziwa zabawa zaczyna się dopiero na powierzchni – wyjątkowo paskudna scena w przydomowym basenie, mały spacer ulicami Chicago czy masakra na balu, zmierzająca do bombowego finału – te wszystkie atrakcje przyczyniły się do faktu, iż ALLIGATOR zasłużył sobie na miano kina kultowego. Kciuk w górę.

Azel:
Styczeń 24th, 2010 o 20:35

Kiedyś oglądałem taki azjatycki horror o wielkim krokodylu, ale za diabła nie mogę sobie przypomnieć tytułu. Fabularnie bardzo przypominał “Szczęki”. Mam do niego sentyment, bo był to bodajże pierwszy film, który obejrzałem na VHS.

guru:
Styczeń 24th, 2010 o 23:54

nie znam żadnych azjatyckich animalii :D byś musiał spytać panów z animalattack.pl, oni pewnie znają ;]

slepy51:
Styczeń 25th, 2010 o 13:40

Jak na moje oko (skoro podobne do “Jaws”) to na 99% będzie “Chorake” aka “Crocodile” – http://www.imdb.com/title/tt0377707/ Swoją drogą puszczali to wieki temu na sierpeckeij kablówce i pamiętam, że za małolata oglądałem – ogólnie cała końcówka to “Jawsy” jak się patrzy – jest łódź, pojebany kapitan i inne ;) Bardzo przyjemny filmik :)

Odnośnie “Alligatora” – nigdy nie potrafiłem pojąć VHS-owego czy jakiegokolwiek innego fenomenu tego filmu – dla mnie zwykłe przeciętniactwo, momentami strasznie nudne, z pasującym jak pięść do nosa wątkiem miłosnym i ogólnie bzdurną do granic fabułą. Do “Rogue”, “Black Water” czy nawet takiego “Lake Placid” toto się nawet nie umywa, ba, taki włoski “Killer Crocodile” jest nawet odrobinę lepszy i to ten tytuł w czasach VHS-ów podobał mi się zdecydowanie bardziej.

A co do pana Teague i jego filmów, to zdecydowanie podzielam sam pogląd reżysera, że najlepszym jego obrazem jest “Cujo” a potem długo, długo nic :)

guru:
Styczeń 25th, 2010 o 18:18

swoją drogą to ja nie wiedziałem, że takie rzeczy u nas na VHSach były ;) pewnie za dzieciaka omijałem wszystko co azjatyckie :D
co do ALLIGATORA to akurat wątek miłosny po mnie spłynął, ale radio-bomba do dnia dzisiejszego mnie zastanawia :] a CUJO wcale nie jest taki fajny… za to dobrze, że napisałeś o KILLER CROCODILE – tego chyba nie widziałem, a według IMDb to “Very cheesy Italian killer crocodile flick” :D
ogólnie rzecz biorąc cieszy, że stare animalo-monsterowe kino wraca do łask – w tym roku najpierw specjalna edycja widescreenowa KINGDOM OF SPIDERS i jakaś mega zajebista edycja starej PIRANII, a potem RELIKT na blu-ray i (w końcu) reżyserska wersja MUTANTA.. jest na co czekać :)

Azel:
Styczeń 25th, 2010 o 19:27

@slepy51 – to chyba ten :D
http://www.die-besten-horrorfilme.de/horror/film34-Krokodile.csp
To chyba na pewno ten, bo ja także oglądałem z niemieckim dubbingiem (kaseta kupiona w Niemczech).

Z kamerą wśród zwierząt: Ścieki

komentarze: (5) dla “ Z kamerą wśród zwierząt: Ścieki ”

Zostaw komentarz:

Notki które mogą cię zainteresować :

Najnowsze wpisy

Najnowsze komentarze

Kategorie

Archiwa

Blogi

Horror Stuff

Linki

Tagi