sty
Piekło w stereo
Christopher Smith (CREEP, SEVERANCE) rośnie na drugiego Toma Shanklanda (WAZ, THE CHILDREN).
Obydwaj Brytyjczycy mimo niewÄ…tpliwego talentu, nie mogÄ…/nie potrafiÄ… rzucić Å›wiata na kolana. Znowu jednak, pomimo faktu, że ich filmy z żadnej strony nie kwalifikujÄ… siÄ™ do kategorii “arcydzieÅ‚”, charakteryzuje je coÅ›, co nie pozwala o nich szybko zapomnieć. Najnowszy obraz Smitha zdaje siÄ™ również potwierdzać powyższÄ… reguÅ‚Ä™. TRIANGLE może i krzyczy niedoszlifowanym potencjaÅ‚em oraz potkniÄ™ciami w warstwie narracyjnej, ale z pewnoÅ›ciÄ… jest to kawaÅ‚ solidnie zmajstrowanego kina.
WÅ‚aÅ›ciwie ciężko jest wskazać ten sztandarowy element tego filmu, który jakoÅ› szczególnie wybija go ponad przeciÄ™tność. Może to Å›wietne aktorstwo Melissy George, od którego oderwać mogÄ… jedynie jej kuse spodenki? Może kapitalnie sfotografowane Å›rodowisko akcji, które w poÅ‚Ä…czeniu z dramatycznÄ… Å›cieżkÄ… dźwiÄ™kowÄ…, tworzy magiczny i trudny do zdefiniowania Å›wiat przedstawiony? ZresztÄ… sami twórcy konsekwentnie podkrÄ™cajÄ… zagadkowość tego Å›wiata. Teoretycznie mamy trójkÄ…t bermudzki, sztorm, statek widmo i biegajÄ…cych po nim bohaterów, na których coÅ› poluje – czyli wiadomo o co chodzi. Szybko jednak okazuje siÄ™, że klucz do filmu Smitha leży w zupeÅ‚nie innym miejscu. Scenariusz uderza w cięższe tony, a reżyser krÄ™ci akcjÄ… jak bÄ…czkiem, bez obaw jednak – nikt siÄ™ tutaj nie zgubi. Za zakrÄ™tem czekajÄ… już dwie Å‚opatologicznie wyÅ‚ożone sceny, które powinny naprowadzić wiÄ™kszość widzów na wÅ‚aÅ›ciwÄ… drogÄ™ do interpretacji filmu. TRIANGLE próbuje przy tym być oryginalny (chociaż zrzyna z hiszpaÅ„skiego TIMECRIMES), poruszajÄ…cy (chociaż momentami minimalnie ociera siÄ™ o melodramatyzm) i ambitny (na dÅ‚uższÄ… metÄ™ jest jednak zbyt chaotyczny). I chociaż nie wszystkie te zaÅ‚ożenia udaje siÄ™ w peÅ‚ni zrealizować, TRÓJKÄ„T do samego koÅ„ca jest filmem wystarczajÄ…co dobrym, a los głównej bohaterki zamyka siÄ™ w doskonale uformowanym, zgrabnie dopiÄ™tym i rzeczywiÅ›cie poruszajÄ…cym finale. Kciuk w górÄ™.
do odprowadzania Å›cieków sanitarnych, deszczowych lub sanitarnych i deszczowych. Åšcieki to zużyte ciecze, roztwory, koloidy lub zawiesiny, a także odpadowe ciaÅ‚a staÅ‚e odprowadzane za pomocÄ… rurociÄ…gów do odbiorników naturalnych jakimi mogÄ… być zbiorniki lub cieki wodne, doÅ‚y gnilne itp. W postaci Å›cieków odprowadza siÄ™ odpadowe substancje przemysÅ‚owe oraz odpady żywnoÅ›ciowe i fekalia z miejskich i osiedlowych gospodarstw domowych. Ze wzglÄ™du na dużą szkodliwość biologicznÄ… Å›cieków, zarówno komunalnych jak i przemysÅ‚owych, przed odprowadzeniem do odbiornika powinno siÄ™ poddawać je oczyszczeniu w oczyszczalniach. W kanaÅ‚ach żyjÄ… najwyżej bakterie i robale z ludzkich jelit. Chociaż jedna z miejskich legend mówi, że ktoÅ› kiedyÅ› spuÅ›ciÅ‚ w toalecie maÅ‚ego aligatora…
nienadające się do oglądania badziewia (miażdżąca większość), b) takie, które próbują zabawić się trochę nieświeżą już konwencją tego typu filmów (nieczęste zjawisko, zwłaszcza te udane próby), c) produkcje, które nie mają zbyt wielkich ambicji odnośnie wytartych schematów i ich jedynym celem jest dostarczenie porządnej dawki rozrywki (wymierająca rzadkość). Kiedy jakiś czas temu usłyszałem, że powstanie remake THE HOUSE ON SORORITY ROW, zacząłem pukać się w czoło. Lubię ten film, nawet uważam go za jeden z flagowych slasherów lat 80-tych, ale bądźmy poważni: ten obraz nawet w 1983 roku był jednym wielkim odgrzewanym schematem. Czego więc można było się spodziewać po jego uwspółcześnionej wersji? Na pewno niczego dobrego. I na wielu poziomach film Stewarta Hendlera nikogo nie zaskoczy. 
nazwie ZDARZENIA czy RUIN dÅ‚ugo oczekiwanym objawieniem. Nadal trzeba wracać do tego samego filmu – niewierna ekranizacja caÅ‚kiem przyzwoitej powieÅ›ci DZIEŃ TRYFIDÓW Johna Wyndhama od 1962 roku sieje postrach wÅ›ród fanów filmowego horroru. Razem z jednym z odcinków pierwszego sezonu CZYNNIKA PSI, stanowiÄ… niezaprzeczalnie najlepsze, co ma do zaoferowania filmowa groza z pod znaku zielonych pnÄ…czy. W 1981 roku stacja BBC zdecydowaÅ‚a siÄ™ na remake, przerabiajÄ…c oryginalnÄ… adaptacjÄ™ w telewizyjne show (kiedyÅ› tÄ… przeróbkÄ™ widziaÅ‚em, lecz niestety niewiele z niej pamiÄ™tam, co w sumie nie przemawia na jej korzyść). Tuż przed koÅ„cem 2009 roku tryfidy powróciÅ‚y – stacja BBC wypuÅ›ciÅ‚a kolejny remake, tym razem 180 minutowy. OczywiÅ›cie gówniany i zupeÅ‚nie niepotrzebny.