Diablice i zakonnice

01
wrz

Nie od dziś wiadomo, że gdzie dwie kobiety się kłócą, tam facet ma przesrane. A co powiedzieć, gdy obie niewiasty sypiają z tym samym panem -- jedna jest legalną żoną, druga idealną kochanką -- i na dodatek obie są w bardzo zażyłych stosunkach? Wtedy owego pana czeka niechybna śmierć w wannie… Michel Delassalle jest okrutnym i bezwzględnym dyrektorem elitarnej szkoły na uboczu. Na każdym kroku poniża swoją wątłą psychicznie żonę, a przebojową kochankę traktuje jak worek treningowy. Kiedy któregoś dnia posuwa się za daleko, obie panie postanawiają pozbyć się uciążliwego samca i ciągnącego się wraz z nim pasma problemów. Nie wszystko jednak idzie tak, jak sobie zaplanowały. Najpierw znika ciało, potem pojawia się uciążliwy inspektor policji, a na samym końcu okazuje się, że mściwy duch pana dyrektora nie zamierza najwyraźniej odpuścić żadnej z nich…

Nakręcony w 1955 roku LES DIABOLIQUES to wciąż żywy dowód, że francuskie kino grozy nie urodziło się w XXI wieku. Film Henri-Georges Clouzota to arcydzieło suspensu, mistrzowskiej narracji i dwuznacznej gry z widzem. Nie bez powodu ten (nieco już zakurzony) europejski dreszczowiec porównywany jest z najlepszymi filmami Hitchcocka. Ta, wydawałoby się pospolita historia, pod czujnym okiem Clouzota zmienia w nieprzejednaną bombę z opóźnionym zapłonem. Scenarzysta porusza się powolnym tempem po doskonale wytyczonej i wymierzonej ścieżce, a reżyser sięga po różnorodne środki by spotęgować niepokój u widza. Czarno-białe zdjęcia, posępna muzyka czy kapitalnie wykreowana sceneria -- wszystko po to, by wzmocnić gęstniejący z każdą chwilą suspens. Robi to z taką pieczołowitością i kompozycyjną perfekcją, że każdy kolejny zwrot akcji wydaje się być częścią jakiejś niebywałej układanki. Doskonała struktura narracyjna sprawia, że nie sposób odgadnąć, co się tutaj do jasnej cholery wyprawia. Atmosfera zaszczucia i desperacji wisi w powietrzu jak smród zepsutego mięsa, a wszechobecna groza i widmo zbliżającej się katastrofy, zaczyna deptać po piętach nie tylko obu bohaterkom. Simone Signoret i Vera Clouzot, mimo, że przyszło im grać kobiety tak zupełnie różne, zgrały się idealnie. Od początkowej idylli, poprzez narastającą panikę, a kończąc na moralnie dwuznacznym pejzażu -- obie panie pokazały klasę, talent i charyzmę, którymi można by obdarować tuzin innych aktorek.

Na osobny akapit zasługuje oczywiście le grand finale. Ostateczna rozgrywka w murach szkoły nie tylko przeszywa na wylot, ale w prostej linii prowadzi też do jednego z najlepszych twistów w historii kina grozy. Twórcy nie bez powodu tak zręcznie manipulowali bohaterkami i uwagą widza. Ten twist jest tak genialny w swojej prostocie, że możecie główkować przez cały seans, a i tak prawie na pewno nie dacie rady odgadnąć, co się do jasnej cholery przez ten cały tutaj wyprawiało. Chyba że…

…zdążyliście wcześniej obejrzeć żenujący remake z 1996 roku, zwany po prostu DIABOLIQUE. W filmie Jeremiaha Chechika nie ma jednak nic diabolicznego. Jest za to sporo nudy i jeszcze więcej absurdu. Scenariusz (mimo, że dosyć wiernie przyssał się do intrygi pierwowzoru) naszpikowany jest typowym hollywoodzkim gównem. Na dzień dobry zabawne inaczej dialogi, podrzędna ironia i jakieś 5-minutowe wątki poboczne, o których żal w ogóle wspominać. Panienkę z brzuchem można jeszcze przełknąć, ale powracający jak angina epizod J.J. Abramsa i jego kumpla był ponad moje siły logicznej dedukcji. Ani oni ładni, ani utalentowani, ani zabawni, a na dodatek nie mają tutaj kompletnie nic do roboty -- biorąc więc już nawet poprawkę na hollywoodzkie bonusy, ich obecność tutaj jest strasznie frapująca i zagadkowa. Tak jak nagminne odwoływanie się do religii. Scenarzysta powinien się pomodlić, żeby Bóg nigdy nie trafił na ten film, bo mógłby się jeszcze zdenerwować, że Jego imię pada w tak nikczemnym syfie.

Reżyseria Chechika jest prawie żadna. Zaplecze techniczne niczym się nie wyróżnia, napięcia nie ma, a akcja jest tak samo drętwa jak bohaterowie tego show. Gwoździem do trumny jest jednak tragiczne aktorstwo. Isabelle Adjani jako świętoszkowata mimoza coś tam jeszcze potrafi z siebie wykrzesać w kilku momentach, ale popisy Sharon Stone mogą wywołać szok anafilaktyczny u osób wrażliwych na artystyczne piękno. Z każdą kolejną rolą pani ta udowadnia, że uroda i charyzma są u niej odwrotnie proporcjonalne do talentu aktorskiego. Nawet wskakująca bez większego ładu w akcję Kathy Bates jest kosmicznie beznadziejna. Pół biedy jeszcze, gdy każda z aktorek ma ekran tylko dla siebie. Bo wspólne sceny są tak sztuczne, że ma się wrażenie jakby jedna z nich była prawdziwa, a pozostałe ktoś dorobił przy pomocy komputera.

Na łopatki zupełnie rozłożył mnie jednak finał DIABOLIQUE. Jest otulony upiorną mgłą basen, są grabki w głowie i są odjazdowe teksty. To w miarę oczywiste, ale jest też niezły bonus (ktoś chyba był albo zbyt leniwy, albo sobie jaja postanowił zrobić). Kiedy Isabelle Adjani z groźną miną ląduje w basenie i walcząc z oporem parującej wody, zaczyna zmierzać w stronę swojej ofiary, w głośnikach pojawił się motyw muzyczny, który wydał mi się dziwnie znajomy. Po chwili mnie olśniło -- przecież to prawie identyczny utwór, jaki można było usłyszeć, gdy gumowa anakonda ścigała w wodzie biedną Jennifer Lopez. Szybko więc wystukałem IMDb…

…DIABOLIQUE…

muzyka…

Randy Edelman…

pozostałe filmy, do których ścieżkę dźwiękową robił Edelman…

2000…

199…

…ANACONDA (1997)…

Paweł Mateja:
Wrzesień 1st, 2009 o 23:19

“Les Diaboliques” to film rzeczywiście świetny. Wszystko jest w nim dokładnie na swoim miejscu, jest odpicowane; zdjęcia jak marzenie, historia bez potknięć.
Powinno się robić remake’i ludzi, którzy tworzą remake’i bezbłędnych filmów. Tej powtórki nie tknę nawet kijem i nie zrobiłbym tego, nawet, gdyby słodzono jej nad miarę.
Super, że przypomniałeś mi, Guru o Cluzocie; muszę jeszcze pogrzebać w jego filmografii.

Mando:
Wrzesień 2nd, 2009 o 14:11

Oba filmy oglądałem za młodu. W odpowiedniej kolejności. Klozeta jakoś na przełomie podstawówki i liceum (ale stawiam, że w liceum telewizja dała jak remake do kin wchodził). Gdzieś jeszcze to może nawet na vhs mam nagrane. Ale za cholerę nie pamiętam jak się kończą te filmy. Tylko szkielet filmów pamiętam.

hukubuskur:
Wrzesień 2nd, 2009 o 16:08

Czytałem gdzieś że Cluzot ubiegł Hitchcocka o kilka minut w rozmowie telefonicznej dotyczącej praw do ekranizacji. Film kapitalny, jeśli Mando nie pamiętasz twista to myślę że warto sobie odświeżyć. Remake? Podziękuję

Paweł Mateja:
Wrzesień 2nd, 2009 o 16:30

Odświeżyć zdecydowanie, zremake’ować – niet :)

guru:
Wrzesień 2nd, 2009 o 20:36

też czytałem o tym, że Clouzot ubiegł “mistrza suspensu” ale po prawdzie nie wydaje mi się, żeby nawet sam Hitchcock zrobił lepiej ten film :D
a rimejk można sobie obejrzeć najwyżej dla polewy i dopiero PO OBEJRZENIU oryginału…

urizen:
Wrzesień 3rd, 2009 o 22:50

a ja widzialem w odwotnej kolejnosci:) i rimejku nie pamietam i jakos mnie nie ruszyl za to oryginal powalil. faktycznie ciezko powiedziec czy Htchcock mogl tu cos dolozyc jeszcze. koncowka-nie spodziewalem sie heh
Ale cos sie ociagasz Guru:) bo w kinach sa WEZWANI-pisales juz o tym? ja dopiero ide ale to ghoststory wiec na 100 mi sie spodoba. na pewno bardziej niz kolejna odlona wspanialej serii Oszukac przeznaczenie. 4 czesc tego samego-jaja:))

guru:
Wrzesień 4th, 2009 o 17:44

no padaka ale kompa szlag trafił i poszedł do gwarancji, a poza tym niedługo obrona i trzeba nad mgr siedzieć także we wrześniu żadnych rewolucji i nadaktywności nie przewiduje :(
teraz to już w ogóle nie mam czasu na filmy, ale nawet jakbym go miał to WEZWANI zbierają strasznie marne recenzje ;) co do FD4 to na razie nieoficjalnie powiem, że bez rewelacji ale mi się podobało (znacznie lepszy niż marna trójka). początkowa kraksa najbiedniejsza z wszystkich części, zdecydowanie za dużo cgi ale ogólnie daje radę :D

urizen:
Wrzesień 4th, 2009 o 19:46

czyli zamykasz bloga? :)

guru:
Wrzesień 5th, 2009 o 18:02

nie aż tak drastycznie ale do końca września moja obecność tutaj może być nieco przerzedzona ;]

urizen:
Wrzesień 6th, 2009 o 10:09

no to zeby wypelnic luke moja opinia-nie recenzja-o filmie WEZWANI/NO-DO. Otoz film jest do d…:) Jest to faktycznie ghost story polaczona z teoria spiskowa na temat tajemnic watykanu+ efety specjalne a al ‘Harry Poter’ ale ta mieszanka sie nie sprawdzila. Jest tu cala masa niewyjasnionyh rzeczy, zupelnie niepotrzebnych. Akcja jest wolna, 0 strachu, moze 1-2 jumpery na caly film, twist jest tak prymitywny ze juz od kopa orientujemy sie o co chodzi. Najgorsza jest ostatnia scena ktora kompletnie mnie skolowala-nie mam w niej dla mnie zadnej logiki:) Aktorstwo irytuje, zdjecia mroczne a la “Sierociniec” ale strasznie to tu jakies tandetne. sposob narracji nieco meczy. ogolnie zamiast dusznej atmosfery strachu i duchow-ziwalem z nudow doslownie. a juz czarna mgla jako synonim zla(tez doslownie)-zenada. ogolnie koncept fajny, ale rezyser przesadzil, za duzo watkow napakowal. problemy kobiety po przejsciach i ksiedza rodem z “Egzorcysty” plus tajemnice Kosciola i duchy to naprawde za duzo:) przynajmniej w tym wypadku. no i znajdzcie mi zwyklego smiertelnika idacego z popcornem i cola na film w sobote wieczor ktory bedzie wiedzial co to “elemental”? mialem to szczescie ze kumalem o co chodzi ale to tez nie bylo w filmie wyjasnione. ogolnie-ogladnac mozna ale w domu. szkoda bo zapowiadal sie niezle. ale plakaty “ORPHAN” juz sa a ten jest duzo lepszy.
no to powodzenia mgr Guru i czekamy na nowe recenzje nowosci “grotesque” czy kolejne “ju-on”:)

guru:
Wrzesień 6th, 2009 o 16:25

nie dziękuję, przyda się i to bardzo ;]
co do filmów, które wymieniłeś – GROTESQUE widziałem jakiś czas temu i raczej nie mam nic do powiedzenia na temat tego filmu. właściwie to nie sądziłem, że takie jeszcze robią (dżapan nadal zjeżdża na psy). skośnookiej KLĄTWY 3 to ja niestety nie planuję oglądać (chyba, że mnie ktoś zachęci). perspektywa oglądania po raz 7 czy 8 tego samego badziewia jest mało zachęcająca. co do WEZWANYCH to widać, że recki nie były jednak przesadzone ;) możesz za to wziąć się za łby z rimejkiem ECHO – jak dla mnie to jest on w sumie tak samo przeciętny jak oryginał, ale ghost story nevertheless :D

Azel:
Wrzesień 8th, 2009 o 16:45

Mgr to pryszcz :D Ale nie powodzenia i tak ;)

Sick:
Wrzesień 8th, 2009 o 17:50

złam kark promotorowi!

guru:
Wrzesień 12th, 2009 o 22:48

na razie jestem na dobrej drodze, zobaczymy czy aby role się nie odwrócą ;)

Diablice i zakonnice

komentarze: (14) dla “ Diablice i zakonnice ”

Zostaw komentarz:

Notki które mogą cię zainteresować :

Najnowsze wpisy

Najnowsze komentarze

Kategorie

Archiwa

Blogi

Horror Stuff

Linki

Tagi