The Horror Hall of Fame | Archive | Lipiec, 2009

26
lip

DNA Overload

Co zrobić, gdy chcemy stworzyć niezniszczalną broń biologiczną? To chyba oczywiste – wystarczy zdobyć krew wilkołaka, który wygląda jak misiu-przytulanka i zamieszkuje zamek znajdujący się w Karpatach Zachodnich. A co zrobić, gdy eksperyment wymknie nam się z pod kontroli i będziemy mieli wilkołaka grasującego po supertajnym laboratorium w USA? Wystarczy unieszkodliwić, zamrozić, a po jakimś czasie odmrozić i podrzucić grupie naukowców, którzy pracują nad nowym rodzajem metalowej skóry. Wtedy jednak będziemy się pewnie zastanawiać, co też począć z przerośniętą bestią posiadającą niezniszczalny pancerz na grzbiecie i apetyt na kadrę laboratorium. Wszystkie te złote myśli znajdziecie w filmie PROJECT: METALBEAST czyli kolejnej taniej rozwalance lat 90-tych.

czytaj więcej…

kategoria wpisu: filmy komentarze: (4)

21
lip

Nienarodzony, rocznik 1991

Z łezką w oku wracam ostatnio do moich starych horrorów z lat szczenięcych i dochodzę do wniosku, że czasem może i syf, ale sentyment jednak robi swoje. Tym razem trafiło na kolejną legendę osiedlowych wypożyczalni VHS czyli THE UNBORN Rodmana Flendera. Jak w większości filmów o zabójczych płodach, również i tutaj mamy bezpłodną parę, która udaje się w wiadomych celach do ultranowoczesnej kliniki leczenia niepłodności, stosującej tajemniczą i niezwykle skuteczną metodę zapładniania zdesperowanych kobiet. Oczywiście zabieg się udaje, nasza bohaterka zachodzi w w ciążę no i zaczynamy 9 miesięcy dla znudzonych życiem. Zmiany nastroju, paskudne mieszanki żywnościowe, papki multiwitaminowe, szkoły rodzenia pod kierownictwem nawiedzonych lesbijek itd. Tym razem jednak pojawią również niespodziewane bonusy – zagadkowe przypadki morderstw, popełnianych przez dzieciaki, które urodziły się dzięki wyżej wspomnianej metodzie czy chociażby niewytłumaczalny amok, w jaki popadają przyszłe przodowniczki zmieniania pieluch. Gdy nasza pierwszoplanowa ciężarna odkryje przerażający sekret kliniki, na aborcję może być już za późno… Mroczny, dziwny, groteskowy i przeważnie tandetny – tak najkrócej można określić film Flendera. Największym plusem jest świetna Brooke Adams w głównej roli, która oddaje tej produkcji znacznie więcej, niż ktokolwiek mógłby się spodziewać. Również James Karen jako szalony genetyk-zapładniacz wypada całkiem efektownie, skutecznie omijając tereny przejaskrawionego banału. Z uprzyjemniających czas dodatków wymieniłbym jeszcze niezłe zdjęcia, klimatyczną muzykę, paskudną dawkę gorę i ostatnie 20 minut, które cudownie przekształca ten obraz w dramatyczno-makabryczny kogel-mogel. Gumowe płody biegające ze szpikulcami do szydełkowania i ostrzące zęby na własnej babci? Kupuję w ciemno. THE UNBORN świata raczej nie zbawi, ale jak ktoś kiedyś będzie chciał się udać w sentymentalną podróż w okolice campu, to zdecydowanie warto zbadać. Podczas seansu uderzyła mnie natomiast jeszcze jedna rzecz: kiedyś nawet gówniane filmy miały jakiś klimat i czar, dzięki którym teraz z przyjemnością się do nich wraca. A czy ktoś będzie pamiętał o dzisiejszych gniotach? Nie wydaje mi się.

kategoria wpisu: filmy komentarze: (2)

19
lip

Po weekendzie

I kolejny remake na horyzoncie. Tym razem padło na jeden z moich ulubionych tytułów – genialny LONG WEEKEND z 1978 roku. Australijczyk Jamie Blanks (słaby URBAN LEGEND, przyzwoite WALENTYNKI i całkiem dobry STORM WARNING) postanowił zmierzyć się z legendą filmu Colina Egglestona i pokazać światu swoją interpretację starcia człowieka z naturą w samym środku raju. Wynik? 10:0 dla Egglestona. Nie mogło być inaczej bo LONG WEEKEND Blanksa to teoretycznie idealnie przekalkowany oryginał, jednak najważniejszych składników oczywiście przetransportować się nie dało. Aktorstwo? Jim Caviezel ma gdzieś całe przedsięwzięcie, a Claudia Karvan choć robi co może, nie jest w stanie nawet minimalnie uratować sytuacji. Klimat? Nie ma. Suspens? Brak. Styl? Zero. Może chociaż faktor rozrywkowy? Zapomnijcie. Oryginał, oprócz fantastycznie wykreowanego świata przedstawionego i bezkompromisowych, emocjonujących ataków zirytowanej przyrody, miał do zaoferowania niebanalny scenariusz, głębię oraz niejednoznaczną narrację. Blanks też pcha się z takimi ambicjami, ale u niego przypomina to raczej karykaturę. Scena w aucie zamienia się w naiwne i pretensjonalne intermezzo, finałowe sceny na plaży i obozowa ekspedycja śmieszą zamiast budzić trwogę, a małżeńskie niuanse działają dziwnie uspokajająco. Nie będę się nawet zastanawiał, dlaczego ta przeróbka cierpi na kompletny brak wyrazu, nienaturalną, niedoszlifowaną stronę emocjonalną i niezbyt spójną strukturę, ale gdzie na litość boską podziały się wszystkie zwierzaki? Czy mamy się bać pokazywanych co chwilę niejadowitych węży? A może spieprzającego po kamieniu pająka albo podtopionych mrówek? U Egglestona świat człowieka zazębiał się ze światem przyrody, a oszołomiony widz był w stanie uwierzyć, że ten nieprzejednany kawałek plaży jest ostatnim miejscem na Ziemi. Reżyser wiedział jak podsycić kontrast pomiędzy różnymi obliczami Matki Natury. Blanks z kolei zupełnie nie potrafił stworzyć tej klaustrofobicznej atmosfery paranoi i izolacji, która dawała takiego kopa oryginałowi. I ładne zdjęcia nie są w stanie nam tego wynagrodzić. Naprawdę nie warto psuć sobie tym rimejkiem przyjemności z odkrywania wszystkich tajemnic wersji ‘78. A osoby, które już widziały film Egglestona, nie znajdą tutaj ani nic nowego, ani tym bardziej ciekawego.

kategoria wpisu: filmy komentarze: (4)

15
lip

Pogrzebani żywcem

Kolejny raz nadarzyła się okazja aby sięgnąć do legend mojego dzieciństwa – tym razem BURIED ALIVE z 1990 roku, który powstał podobno na podstawie powieści/opowiadania samego E. A. Poe’go. Co prawda zupełnie nie znam twórczości tego pana, ale mogę się założyć, że jedynym wspólnym elementem będzie tutaj murowanie niewiast w ścianach (chyba, że w którymś z jego utworów występował też psychopata w masce Ronalda Reagana – wtedy mielibyśmy przynajmniej dwa wspólne motywy). Jako bonus od producentów i scenarzystów dostajemy upiorną szkołę dla trudnej młodzieży (czyt. wyszczekanych wywłok z piekła rodem, których głównym zajęciem jest uprawianie seksu w starych piwnicach), osobliwych belfrów (czyt. byłych pacjentów szpitala psychiatrycznego, którzy odkryli w sobie chęć niesienia kaganka oświaty), odważną i ambitną nową nauczycielkę (czyt. blond z długimi nogami, która poza krzyczeniem i uciekaniem, nie ma za wiele do roboty) oraz tajemniczego dyrektora (czyt. podstarzałego gagatka, który za marnym skutkiem próbuje przelecieć blondynę).

czytaj więcej…

kategoria wpisu: filmy komentarze: (9)

DNA Overload

Nienarodzony, rocznik 1991

Po weekendzie

Pogrzebani żywcem

Najnowsze wpisy

Najnowsze komentarze

Kategorie

Archiwa

Blogi

Horror Stuff

Linki

Tagi