Prosto w serce

04
maj

Kiedy ostatnio jakiś remake dało się obejrzeć z choć odrobiną przyjemności? 14 luty co prawda już dawno za nami, nie powinno to jednak nikomu przeszkodzić w dobrej zabawie podczas obcowania z przeróbką MY BLOODY VALENTINE. Oryginał uważam za jeden z lepszych slasherów lat 80-tych, a nowa wersja na swój bezczelny, amerykański sposób ładnie kontynuuje jego tradycję.

Sam scenariusz już bardziej prosty być nie mógł. Wrzeszczące nastolatki, trójkąt miłosny i zamaskowany psychopata w masce górniczej na twarzy i kilofem w ręce. Dialogi są oczywiście horrendalne a zwroty akcji poniżej krytyki, jednak przecież nie o to tutaj chodzi. Reżyser poskąpił co prawda widzom klimatu i większej dawki suspensu, ale dostosowując film do techniki 3D, udało mu się obdarzyć go potężną dawką energii, faktoru rozrywkowego i czarnego humoru. Gołym okiem widać, że twórców nie specjalnie interesowały takie zagadnienia jak aktorstwo czy scenariusz i całą swoją uwagę poświecili na podporządkowanie filmu efektom trójwymiarowym. Dzięki temu mamy na ekranie wszystko czego dusza zapragnie – od wyrywania serc gołym paniom do nadziewania karłów na czubek kilofa. Wszystko w świetnie wystylizowanej technice gore. Z jednej strony sprawia to, że seans upływa niespodziewanie szybko i przyjemnie, z drugiej jednak nastręcza kilku poważnych wpadek, przez które MBV 2009 jest co najwyżej rozrywką jednorazowego użytku. O ile absurdy i prostotę scenariusza można przełknąć, to już aktorstwo momentami działało mi na nerwy. Kerr Smith i Jamie King są jeszcze do zaakceptowania ale cała reszta nadaje się najwyżej na mydło. Szczególnie tragiczna rola Toma Atkinsa, który ginie zdecydowanie zbyt późno (powinni go wypatroszyć już na wstępie, kiedy wyrzuca z siebie monolog do lustra). Jensen Ackles z tą swoją wytapetowaną i niewyrażającą żadnych emocji buźką, idealnie nadawałby się na ofiarę nr 2 lub 3, ale na pewno nie na bohatera pierwszego planu. Bez jaj (choć i tak daleko mu do żenady jaką zaprezentował jego przyjaciel Padelecki w przeróbce PIĄTKU 13-TEGO). Również finał MBV rozczarowuje. I nie chodzi o absurdalny i do bólu przewidywalny twist, a o kompletny brak fajerwerków. Liczyłem na coś więcej. Mimo wszystko jednak warto zapoznać się z obrazem Lussiera bo pewnie prędko nic tak dobrego z USA nie przyfrunie. A jak ktoś celuje trochę wyżej, to od czego krąży po świecie oryginalny MY BLOODY VALENTINE?

Prosto w serce

Zostaw komentarz:

Notki które mogą cię zainteresować :

Najnowsze wpisy

Najnowsze komentarze

Kategorie

Archiwa

Blogi

Horror Stuff

Linki

Tagi